نسيم رحمت

سلام بر آنهايي كه بياد مادربي نشانشان  حتي براي مادرانشان هم نشاني نگذاشتند .. کاش هفت ساله بودم روی نیمکت چوبی می نشستم مداد سوسماری در دست ؛باصدای تو دیکته می نوشتم تو می گفتی بنویس دلتنگی من آن را اشتباه می نگاشتم اخمی بر چهره می نشاندی و من به جبران… بیشتر »